Sprawy rozpoznane

Wyrokiem z 28 sierpnia 2025 roku w sprawie o sygnaturze akt II SA/Bk 608/25 ze skargi Burmistrza Czyżewa na rozstrzygnięcie nadzorcze z 20 lutego 2025 roku o numerze NK-II.4131.31.2025.AJ Wojewody Podlaskiego w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia w sprawie odwołania Dyrektora Szkoły Podstawowej im. Szarych Szeregów w Czyżewie z zajmowanego stanowiska, Sąd oddalił skargę.

Orzeczenie jest nieprawomocne.

Wyrokiem z 6 sierpnia 2025 roku w sprawie o sygnaturze akt I SA/Bk 147/25 ze skargi na ze skargi na uchwałę z 6 lutego 2025 roku o numerze VIII/54/25 Rady Miejskiej w Goniądzu w przedmiocie ustalenia miejscowości, w których pobiera się opłatę miejscową oraz opłata miejscowa na terenie gminy Goniądz, Sąd oddalił skargę.

Orzeczenie jest nieprawomocne.

Wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2025 roku w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 945/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku stwierdził nieważność uchwały Zarządu Województwa Podlaskiego z dnia 24 lutego 2025 r. nr 68/1389/2025 w sprawie odwołania dyrektora Teatru Dramatycznego im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku. Zdaniem sądu uchwała została podjęta z istotnym naruszeniem prawa procesowego i materialnego, tj. art. 15 ust. 1 i ust. 6 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2024 r., poz. 87 z późn. zm.).

Istotne naruszenie prawa procesowego, tj. art. 15 ust. 1 ustawy, polega na nieprawidłowym przeprowadzeniu procedury opiniodawczej poprzedzającej podjęcie uchwały o odwołaniu dyrektora instytucji kultury, w trakcie której wymagane jest uzyskanie opinii m.in. stowarzyszeń zawodowych i twórczych właściwych ze względu na rodzaj prowadzonej przez instytucję kultury działalności. Procedurę opiniodawczą przeprowadzono w sposób pozorny, nie realizując jej celu jakim jest uzyskanie miarodajnego stanowiska środowiska zawodowego i twórczego na temat zamiaru odwołania dyrektora.

Istotne naruszenie prawa materialnego, tj. art. 15 ust. 6 pkt 3 i 4 ustawy, polega na niewskazaniu jakie konkretne działania dyrektora i kiedy podjęte stanowiły naruszenie prawa oraz odstąpienie od umowy, a także jakie konkretne zaniechania - przy prawnym obowiązku działania - nie zostały zrealizowane. W ocenie sądu uzasadnienie uchwały jest zbyt ogólne, a powołanie się przez organ na treść wewnętrznego audytu dotyczącego zadania „Modernizacja Teatru Dramatycznego im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku” jest niewystarczające z uwagi na brak jednoznacznego wskazania w uchwale, na czym polegało zarzucone naruszenie prawa i odstąpienie od umowy, zwłaszcza że również i audyt nie zawiera jednoznacznych wniosków o naruszeniu prawa.

Orzeczenie jest nieprawomocne.

W dniu 22 lipca 2025 roku zostały rozpoznane skargi Skarbu Państwa Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo Czarna Białostocka w Czarnej Białostockiej oraz Stowarzyszenia „N.” w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 10 lutego 2025 roku o numerze 408.7/G-2/XV/2025, w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji odkrywkowej złoża kruszywa naturalnego "Studzianki". Sąd:

1) postanowieniem z dnia 22 lipca 2025 r., sygnatura akt II SA/Bk 603/25 odrzucił skargę Stowarzyszenia „N.” na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) z powodu braku legitymacji skargowej, która w sprawie niniejszej, z uwagi na stwierdzenie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, była oceniania przez pryzmat regulacji art. 31 § 1 i 2 K.p.a. Oznacza to, że Stowarzyszeniu przysługuje skarga do sądu administracyjnego, jeżeli brało ono udział w postępowaniu administracyjnym. Skarżące Stowarzyszenie nie brało udziału w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wydania zaskarżonej do sądu decyzji.

2) wyrokiem z dnia 22 lipca 2025 r., sygnatura akt II SA/Bk 603/25 stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji organu pierwszej instancji. W sprawie zbadanie Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia w zakresie rodzaju, cech, skali i usytuowania przedsięwzięcia nastąpiło z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. Organy zaakceptowały, przyjętą w niej powierzchnię złoża 249500 m2 i kwalifikację przedsięwzięcia jako mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko § 3 ust. 1 pkt 40 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1839). Z dokumentacji wynika zaś, że złoże może mieć powierzchnię 250442 m2 , co powinno skutkować kwalifikacją przedsięwzięcia jako zawsze znacząco oddziałującego na środowisko (§ 2 ust. 1 pkt 27 rozporządzenia). W ponownie prowadzonym postępowaniu nakazano organom dokonanie kwalifikacji przedsięwzięcia i wdrożenie odpowiedniego trybu postępowania środowiskowego.

Orzeczenia są nieprawomocne.

Wyrokami z 5 czerwca 2025 roku w sprawach o sygnaturach akt: II SA/Bk 8/25, II SA/Bk 9,25, II SA/Bk 10/25, II SA/Bk11/25, II SA/Bk 12/25, II SA/Bk 19/25, II SA/Bk 24/25, II SA/Bk 28/25, II SA/Bk 30/25, II SA/Bk 32/25, II SA/Bk 34/25, II SA/Bk 36/25, II SA/Bk 80.25, II SA/Bk 82/25, II SA/Bk 86/25 ze skarg M. sp. z o.o. w W. w likwidacji na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku, w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie rejestracji pojazdu, Sąd oddalił skargi.

Sąd ocenił zaskarżone decyzje jako zgodne z art. 156 § 1 k.p.a. wskazującym na przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji, które w sprawie zaistniały. Zdaniem Sądu, organ odwoławczy zasadnie stwierdził nieważność pierwotnej decyzji rejestrującej ciągnik rolniczy sprowadzony z Białorusi po raz pierwszy na terytorium UE jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa tj. art. 72 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 72 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, obowiązującym w dacie rejestracji tj. z uwagi na brak świadectwa zgodności WE wraz z dopuszczenie pojazdu na terenie objętym prawem wspólnotowym, w tym niespełnienie norm emisyjnych oraz brak świadectwa homologacji.

Orzeczenia są nieprawomocne.

Wyrokiem z 15 kwietnia 2025 roku w sprawie o sygnaturze akt II SA/Bk 5/25 ze skargi Komitetu Wyborczego Prawo i Sprawiedliwość w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 10 października 2024 roku o numerze 402.33/F-8/XIX/24 w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego, Sąd oddalił skargę.

Wyrok jest prawomocny od 16 maja 2025 roku.

Wyrokiem z 27 marca 2025 roku w sprawie o sygnaturze akt II SA/Bk 357/25 ze skargi na uchwałę Zarządu Powiatu w Augustowie z 31 grudnia 2024 roku w przedmiocie wyznaczenia aptek ogólnodostępnych do pełnienia dyżurów w porze nocnej i dyżurów w dni wolne od pracy na terenie powiatu augustowskiego w 2025 roku, Sąd oddalił skargę.

Wyrok jest prawomocny od 20 maja 2025 roku.

Wyrokiem z 18 marca 2025 roku w sprawie o sygnaturze akt II SA/Bk 197/25 ze skargi Gminy Narew na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Podlaskiego z 29 listopada 2024 roku o numerze NK-II.4131.218.2024.PB w przedmiocie ustalenia wysokości i zasad wypłacania diet sołtysom, Sąd oddalił skargę.

Orzeczenie jest nieprawomocne.

Wyrokiem z 13 marca 2025 roku w sprawie o sygnaturze akt II SA/Bk 284/25 ze skargi na uchwałę Zarządu Powiatu w Augustowie z 31 grudnia 2024 roku w przedmiocie wyznaczenia aptek ogólnodostępnych do pełnienia dyżurów w porze nocnej i dyżurów w dni wolne od pracy na terenie powiatu augustowskiego w 2025 roku, Sąd oddalił skargę.

Wyrok jest prawomocny od 15 kwietnia 2025 roku.

Wyrokiem z 6 marca 2025 roku w sprawie o sygnaturze akt II SA/Bk 701/24 ze skargi Prokuratora Regionalnego w Białymstoku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z 1 października 2024 roku o numerze 408.59/G-2/XV/24 w przedmiocie ustalenia warunków środowiskowych dla przedsięwzięcia polegającego na budowie fermy drobiu w miejscowości Czeremcha-Wieś w gminie Czeremcha, Sąd oddalił skargę.  

Orzeczenie jest nieprawomocne.

Wyrokami z 30 stycznia 2025 roku w sprawach o sygnaturach akt: II SA/Bk 662/24, II SA/Bk 663/24 i II SA/Bk 668/24 ze skarg NOMADA Stowarzyszenie na Rzecz Integracji Społeczeństwa Międzykulturowego we Wrocławiu na decyzje kolejno o numerach: PD-1/24/ZG i PD-2/24/ZG z dnia 20 sierpnia 2024 roku oraz PD-5/24/ZG z 29 sierpnia 2024 roku Komendanta Podlaskiego Oddziału Straży Granicznej w Białymstoku, w przedmiocie przebywania w strefie nadgranicznej, Sąd oddalił skargi.

Sąd ocenił zaskarżone decyzje jako zgodne z art. 12b ust. 2 ustawy z dnia 12 października 1990 roku o ochronie granicy państwowej. W myśl tego przepisu „w uzasadnionych przypadkach właściwy miejscowo komendant placówki Straży Granicznej może zezwolić na przebywanie, na czas określony i na określonych zasadach, na obszarze objętym zakazem (…), innych osób niż wymienione w ust. 1, w szczególności dziennikarzy (…).” Zaskarżone decyzje mają charakter uznaniowy, jednakże ich uzasadnienia nie pozostawiają żadnych wątpliwości, że organ przy rozstrzyganiu spraw nie przekroczył granic uznania administracyjnego. Zdaniem sądu w niniejszych sprawach organ odwoławczy prawidłowo wykazał i wyjaśnił powody, dla których skarżące Stowarzyszenie nie spełnia przesłanki „uzasadnionego przypadku”.

Orzeczenia są nieprawomocne.

Wyrokiem z 30 stycznia 2025 roku w sprawie o sygnaturze akt II SA/Bk 762/24 ze skargi na uchwałę o numerze III/32/24 z dnia 23 maja 2024 roku Rady Miasta Białystok w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulicy Oskara Sosnowskiego i Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Białymstoku, sąd stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały oraz zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego na rzecz skarżącej.

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd uznał, że kwestionowany plan zagospodarowania przestrzennego narusza interes prawny skarżącej, pomimo tego, że jej działka nie jest objęta jego postanowieniami. Działka skarżącej przylega bezpośrednio do ulicy objętej planem, a przeznaczenie terenu w granicach planu (zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna, na części terenu z wysokością zabudowy do 35 m, usługami i parkingami podziemnymi) spowoduje uciążliwości i ograniczenia w swobodnym użytkowaniu tej działki (zabudowanej budynkiem jednorodzinnym wpisanym do rejestru zabytków). Stąd sąd stwierdził, że brak jest podstaw do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a P.p.s.a. a plan powinien podlegać ocenie merytorycznej, tj. ocenie czy wraz z naruszeniem interesu prawnego skarżącej doszło do naruszenia obiektywnego porządku prawnego.
Analizując zarzuty skargi Sąd przyjął, że skarżony plan sprzeczny jest z obiektywnym porządkiem prawnym, gdyż został sporządzony z istotnym naruszeniem zasad, albowiem rozwiązania planistyczne oparto na nieaktualnej merytorycznie ekofizjografii z 2011 r. – art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 72 ust. 4 ustawy o ochronie środowiska.

Orzeczenie jest nieprawomocne.

Wyrokiem z 22 stycznia 2025 roku w sprawie o sygnaturze akt II SA/Bk 728/24 ze skargi na postanowienie z 9 września 2024 roku o numerze OE.3152.15.2024 Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Białymstoku w przedmiocie zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej, sąd oddalił skargę.

Wyrok jest prawomocny od 22 marca 2025 roku.